Implanty zębowe

Spis treści

Implanty zębowe są strukturami umożliwiającymi odtworzenie utraconego zęba. Tym samym zapewniają piękny uśmiech mimo ubytków. Sam implant stanowi podstawę całej rekonstrukcji, gdyż jest wszczepiany w lukę po wcześniejszym zębie, a na nim mocuje się koronę dopasowaną kolorystycznie do reszty uzębienia.

Implanty zębowe

Co to jest implantoprotetyka?

Implantoprotetyka oznacza posługiwanie się zabiegową procedurą implantacji w połączeniu z protetyczną rekonstrukcją uzębienia, przy czym liczba i rozmieszczenie wszczepów filarowych zależą od planu docelowego zaopatrzenia protetycznego.

Współczesna implantologia stwarza możliwości stosowania wszczepów we wszystkich typach braków zębowych – od ubytku pojedynczego zęba, przypadków wrodzonego braku zawiązków zębowych, do całkowitego bezzębia włącznie. Pacjenci mają do wyboru 2 rodzaje implantów – tytanowe oraz cyrkonowe. Cyrkonowe wybierane są częściej, ponieważ bardziej przypominają naturalną barwę zęba.

Zobacz również: Most protetyczny.

Kiedy można zastosować implanty zębowe?

Aby móc zastosować wszczepienie implantów zębowych spełnione muszą zostać odpowiednie warunki. Są to przede wszystkim:

  • dobry ogólny stan zdrowia pacjenta i brak miejscowych zmian patologicznych w jamie ustnej;
  • zakończony okres wzrostowy szczęki;
  • odpowiednia ilość i dobra jakość struktur kostnych;
  • dobra higiena jamy ustnej;
  • gotowość pacjenta do zaakceptowania ryzyka zabiegowego i współpracy w całym procesie rehabilitacyjnym.

Można przyjąć, że brak choćby jednego z tych parametrów jest czynnikiem ryzyka zmniejszającym szanse na uzyskanie pozytywnego wyniku leczenia.

Przeciwwskazania

W protetyce stomatologicznej podaje się obszerną listę względnych i bezwzględnych przeciwwskazań. W znacznym stopniu ograniczają one możliwość stosowania metody rekonstrukcji uzębienia na bazie wszczepów implantowych do struktur tkankowych szczęki i żuchwy. Do przeciwwskazań ogólnoustrojowych zalicza się głównie:

  • psychozy;
  • nierealne oczekiwania pacjentów;
  • nadużywanie narkotyków;
  • ogólny zły stan zdrowia.

Z kolei przeciwwskazaniami miejscowymi są:

  • anomalie morfologiczne szczęki;
  • poważne wady zgryzu;
  • nieodpowiednia jakość kości.

Wśród zaburzeń układu kostnego szczególnymi przeciwwskazaniami do implantacji są niekontrolowany wzrost szczęki i żuchwy oraz choroby o charakterze zwyrodnieniowym. Stosowanie implantów jest przeciwwskazane u pacjentów schorowanych, szczególnie z chorobami metabolicznymi, tkanki kostnej, krwi, psychicznymi, reumatycznymi oraz zaburzeniami odporności organizmu. Do przeciwwskazań względnych należą:

  • bruksizm;
  • mioartropatia;
  • znaczne zaniki kostne;
  • nieprawidłowa budowa anatomiczna szczęki;
  • czynne procesy zapalne.

O decyzji o podjęciu leczenia implantoprotetycznego zawsze jednak decyduje lekarz. Może się bowiem okazać, że u jednego pacjenta z bruksizmem czynność ta będzie niemożliwa do wykonania, natomiast inny pacjent z tą samą dolegliwością będzie mógł mieć wszczepiony implant.

Implanty zębowe – wszczepianie

Przed przystąpieniem do zabiegu pacjent powinien być poddany dokładnym oględzinom i należy przeprowadzić z nim wywiad z naciskiem na choroby ogólnoustrojowe i miejscowe. Po zbadaniu jamy ustnej lekarz stomatolog kwalifikuje pacjenta do leczenia implantoprotetycznego lub proponuje inne, alternatywne metody leczenia. Już na pierwszej wizycie pacjent zostanie poinformowany o szczegółowym planie leczenia, jego przebiegu oraz konieczności przestrzegania zasad higieny czy harmonogramu wizyt kontrolnych.

Następnie pacjent jest poddawany licznym badaniom – często wykonuje się OB, badanie ogólne moczu, morfologię krwi itd. Konieczne jest również przygotowanie pod względem stomatologiczno-protetycznym, które bierze pod uwagę sanację jamy ustnej, wyciski i modele diagnostyczne czy analizę i rejestrację warunków okluzji.

Czas trwania wszczepiania pojedynczego implantu nie przekracza 1 godziny, zwykle wynosi 30 minut. Po podaniu znieczulenia miejscowego lekarz nacina dziąsło i przygotowuje przestrzeń na wprowadzenie śruby. Gdy przestrzeń jest gotowa, lekarz wprowadza śrubę i zaszywa ranę. Pacjent musi się zgłosić na zdjęcie szwów po ponad tygodniu. Po zabiegu organizm potrzebuje dużo czasu, aby się zregenerować i przyjąć nowy materiał. Może to potrwać nawet do kilku miesięcy.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Majewski S., Współczesna protetyka stomatologiczna, Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2014.
  2. Spiechowicz E., Protetyka stomatologiczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2013.
  3. Drago C., Peterson T., Implanty dentystyczne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2014.
Szukaj
Kategorie
Sklep Fizjoterapeuty

Aktualności

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *