Odrzucenie implantu

Spis treści

Odrzucenie implantu to jedno z najpoważniejszych powikłań leczenia implantologicznego, które może prowadzić do utraty wszczepu. Dochodzi do niego wówczas, gdy implant zębowy lub implant wszczepiony w innej części ciała nie integruje się prawidłowo z kością lub przestaje być stabilny na skutek rozwijającego się procesu chorobowego. Choć pacjenci często używają określenia odrzucenie, w większości przypadków przyczyną problemu nie jest reakcja układu odpornościowego. Najczęściej jest to związane z zaburzeniem procesu gojenia, rozwojem zakażenia lub stanu zapalnego tkanek otaczających implant. Powikłanie może wystąpić zarówno krótko po zabiegu wszczepienia implantu, jak i po wielu miesiącach lub latach jego prawidłowego funkcjonowania. Wczesne rozpoznanie niepokojących objawów ma duże znaczenie, ponieważ w części przypadków odpowiednio wdrożone leczenie pozwala zahamować rozwój powikłania. Dodatkowo może zwiększyć szansę na zachowanie implantu. Warto znać najczęstsze przyczyny, objawy oraz metody postępowania, aby szybciej rozpoznać problem i wiedzieć kiedy należy zgłosić się do lekarza lub stomatologa w przypadku implantów zębowych.

Odrzucenie implantu

Odrzucenie implantu – na czym polega?

Odrzucenie implantu stomatologicznego oznacza, że implant nie zintegrował się prawidłowo z kością lub utracił tę integrację po pewnym czasie. Warto jednak zaznaczyć, że w większości przypadków nie jest to klasyczne „odrzucenie” przez układ odpornościowy, jak ma to miejsce przy przeszczepach narządów. Implanty wykonuje się najczęściej z tytanu lub stopów tytanu, które są bardzo dobrze tolerowane przez organizm, a ich odrzucenie zdarza się skrajnie rzadko. Do takiego zjawiska doprowadzić mogą następujące czynniki:

  • zakażenie wokół implantu (tzw. periimplantitis);
  • niewystarczające zrośnięcie implantu z kością (brak osteointegracji);
  • przeciążenie implantu (np. zbyt duże siły podczas gryzienia lub zgrzytanie zębami, bruksizm);
  • palenie tytoniu;
  • niektóre choroby ogólnoustrojowe, np. źle kontrolowana cukrzyca;
  • niewystarczająca ilość lub jakość kości.

Jednak nawet osoby z tymi czynnikami ryzyka mogą dobrze reagować na implanty. Wszystko zależy od indywidualnej reakcji organizmu, która bywa trudna do przewidzenia. U osób bez powyższych czynników ryzyka odrzucenie implantu praktycznie nie występuje.

Odrzucenie implantu – objawy

Najczęściej po pewnym czasie od wszczepienia implantu pojawiają się objawy mogące wskazywać na jego odrzucenie, takie jak:

  • ból utrzymujący się lub nasilający po okresie gojenia;
  • zwiększona ruchomość implantu, który powinien stabilnie kotwiczyć się w zębodole;
  • obrzęk i zaczerwienienie dziąsła;
  • krwawienie lub wyciek ropy wokół implantu;
  • nieprzyjemny zapach z ust pomimo prawidłowej higieny jamy ustnej, mający początek po zabiegu implantologicznym;
  • uczucie dyskomfortu podczas gryzienia w miejscu implantu.

Niewielki ból, obrzęk i tkliwość przez kilka dni po zabiegu są normalne i same w sobie nie oznaczają odrzucenia. Stanowią naturalną, fizjologiczną reakcję tkanek na uraz zabiegowy oraz są przejawem gojenia się tych tkanek. Objawy powinny ustępować w ciągu kilku dni, ich nasilanie się jest już sygnałem alarmującym, skłaniającym do kontroli u swojego lekarza.

Odrzucenie implantu – co dalej?

Niestety, jeśli implant zaczyna się ruszać lub doszło do znacznego zakażenia, co wskazuje na odrzucenie go przez tkanki pacjenta, zazwyczaj niezbędne staje się jego usunięcie. Po wyleczeniu tkanek i ewentualnej odbudowie kości często można ponownie wszczepić implant po kilku miesiącach. Tutaj decyzją lekarza jest to, czy drugi implant będzie wykonany z tego samego tworzywa, czy jednak warto rozważyć wybór innego uzupełnienia protetycznego.

Czy odrzucenie implantu jest częste?

Implanty stomatologiczne mają bardzo wysoką skuteczność, są wykonane z tworzyw medycznych przebadanych klinicznie, neutralnych dla ludzkiego organizmu. Oznacza to, że w zdecydowanej większości przypadków są dobrze tolerowane przez tkanki jamy ustnej pacjenta. W zależności od sytuacji klinicznej szacuje się, że nawet do 98% implantów funkcjonuje prawidłowo przez wiele lat bez powodowania dolegliwości ubocznych czy powikłań. Ryzyko niepowodzenia jest większe u osób palących, z niekontrolowaną cukrzycą, złą higieną jamy ustnej lub po niektórych zabiegach i chorobach wpływających na kość.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Bruna E., Fabianelli A., Implantoprotetyka, Wydawnictwo Urban & Partner, Wrocław 2017.
  2. Mierzwińska-Nastalska E., Protetyka stomatologiczna dla techników dentystycznych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2017.
Szukaj
Kategorie
Sklep Fizjoterapeuty

Aktualności

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *