Przygryzanie policzków

Spis treści

Przygryzanie policzków to bardzo częste zjawisko, zwłaszcza u osób stresujących się, żyjących w biegu i mocno przeżywających emocje, szczególnie te negatywne. Zjawisko może towarzyszyć bruksizmowi, który także ma podłoże emocjonalne. Niekiedy przygryzanie policzków staje się nieświadomym nawykiem, powtarzanym w ciągu dnia, a nawet podczas odpoczynku. Nie należy go bagatelizować, ponieważ długotrwałe drażnienie błony śluzowej może prowadzić do jej uszkodzeń, bolesnych nadżerek i innych zmian w obrębie jamy ustnej.

Przygryzanie policzków – przyczyny

Zdecydowanie najczęściej przygryzanie policzków od wewnętrznych ich stron wynika z silnego napięcia emocjonalnego, czyli:

  • stresu;
  • zmartwień;
  • przeżytych lub aktualnie przeżywanych traumatycznych wydarzeń;
  • nadmiaru obowiązków.

Przygryzanie u wielu osób pojawia się nieświadomie w stresujących momentach życia.

Niekiedy jest to automatyczny nawyk, który występuje nawet w momentach biernego odpoczynku takiego, jak czytanie książki czy oglądanie telewizji. Robimy to podświadomie, a przyczyny zjawiska nie są do końca wyjaśnione. Uważa się jednak, że zapoczątkowały to także czynniki emocjonalne i stres, które podświadomie przejmują nasz układ nerwowy nawet gdy uważamy, że odpoczywamy.

Rzadziej przygryzanie policzków to zachowanie kompulsywne (BFRB), czyli powtarzalne skubanie tkanek ciała, nad którym trudno zapanować. Może pojawiać się w przebiegu licznych chorób psychicznych, choćby takich jak schizofrenia czy choroba afektywna dwubiegunowa.

Zobacz również: Zaciskanie zębów na tle nerwowym.

Przygryzanie policzków – konsekwencje zdrowotne

Warto pilnować, by nie przygryzać policzków, ponieważ może to doprowadzić między innymi do:

  • przewlekłego podrażnienia śluzówki policzków od wewnętrznej strony, co z kolei prowadzi do częstszych aft, infekcji bakteryjnych jamy ustnej;
  • pieczenia, bólu i dyskomfortu, zwłaszcza podczas dotykania przygryzanych miejsc językiem lub kontaktu z pokarmem;
  • nadżerek i owrzodzeń błony śluzowej jamy ustnej;
  • rogowacenia wewnętrznej powierzchni policzków.

W odpowiedzi na obawę wielu pacjentów stomatologicznych, samo przygryzanie policzków nie jest uznanym czynnikiem rakotwórczym. Charakterystyczne zmiany związane z przygryzaniem policzków z reguły mają charakter reaktywny, czyli są odpowiedzią na mechaniczne drażnienie. Jeśli jednak uważamy, że nie przygryzamy policzków, a mimo to pojawiają się powyższe objawy, warto skonsultować się z lekarzem.

Przygryzanie policzków – jak leczyć i zapobiegać?

Jako że przygryzanie policzków jest problemem natury emocjonalnej, należy ustalić, co tak naprawdę wywołuje w nas tak silne emocje. Jeśli jest to stres związany z nadmiarem obowiązków w pracy, warto rozważyć rozmowę z przełożonym lub zmianę organizacji własnej pracy. Z kolei jeśli stresują nas kłótnie z bliską osobą i to właśnie one prowadzą do nawykowego przygryzania policzków, można rozważyć szczerą rozmowę i oczyszczenie atmosfery, ewentualnie nawet psychoterapię dla par czy rodzin. Podstawą postępowania powinno być przede wszystkim wyeliminowanie przyczyny problemu.

Objawowo należy natomiast dbać o higienę jamy ustnej, by nie doprowadzać do wtórnych nadkażeń podrażnionej śluzówki, warto też stosować łagodzące, przeciwzapalne płukanki do ust. Mogą być domowe, ziołowe, np. wykonane z naparu z rumianku lekarskiego. U niektórych pacjentów, zwłaszcza tych z bruksizmem, choć nie tylko, bardzo dobrze sprawdzą się szyny relaksacyjne, które nie tylko przeciwdziałają zaciskaniu zębów, ale i uniemożliwiają przygryzanie warg czy policzków.

Doraźnie warto też nauczyć się technik relaksacyjnych, a przede wszystkim znaleźć takie, które w naszym wypadku będą najskuteczniejsze. Współcześnie ich wybór jest bardzo duży, a do najchętniej wybieranych należą:

  • automasaże;
  • medytacja;
  • masaże;
  • joga;
  • rozciąganie;
  • wszelkie aktywności sportowe i fizyczne;
  • spacery;
  • kontakt ze zwierzętami;
  • ćwiczenia oddechowe;
  • trening autogenny Schultza;
  • trening Jacobsena;

I wiele innych. Regularne stosowanie tych metod może pomóc ograniczyć napięcie emocjonalne i stopniowo wyeliminować nawyk przygryzania policzków, a tym samym zmniejszyć ryzyko uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Jańczuk Z., Kaczmarek U., Lipski M., Stomatologia zachowawcza z endodoncją, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2014.
  2. Pawlik M., Wojda M., Kostrzewa-Janicka J., Bruksizm w wieku rozwojowym – etiologia, objawy, diagnostyka i leczenie, Protet Stomatol, 2023; 73(1): 74-80.
Szukaj
Kategorie
Sklep Fizjoterapeuty

Aktualności

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *