Korona przykręcana na implancie

Spis treści

Korona przykręcana na implancie to korona protetyczna mocowana do implantu za pomocą śruby. Implant ten znajduje się w kości, a do niego przykręca się łącznik lub bezpośrednio koronę. To trwałe rozwiązanie, które ogranicza ryzyko zaniku kości wyrostka zębodołowego, przywraca prawidłową funkcję zgryzową oraz estetykę uśmiechu. Niestety jest dość kosztowne, ma pewne wymagania na etapie kwalifikacji pacjenta do procedury, a także potrzebuje nieco czasu. 

Korona przykręcana na implancie – charakterystyka

Korona zębowa jest częstym rozwiązaniem wykorzystywanym w protetyce stomatologicznej. Mianem tym określa się takie uzupełnienie protetyczne, które odtwarza całą koronę zęba i przywraca jej prawidłowy wygląd oraz funkcję. Korony protetyczne wykonuje się z różnych materiałów, m.in. ceramiki, porcelany na podbudowie cyrkonowej lub metalu, a ich wybór zależy od lokalizacji zęba oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Wyróżnia się przy tym 2 podstawowe rodzaje koron protetycznych:

  • korona cementowa – wybierana przeważnie wtedy, gdy mówimy o koronie na własnym zębie. Osadza się ją wówczas na oszlifowanym zębie za pomocą specjalnego, medycznego cementu;
  • korona przykręcana – dotyczy przede wszystkim implantów, a nie naturalnych zębów. Można ją więc założyć nawet w sytuacjach, w których pacjent utracił swojego naturalnego zęba w całości.

Wybór odpowiedniego rozwiązania zależy więc głównie od tego, w jakim stanie znajdują się zęby pacjenta i w jaki sposób doszło do utraty czy uszkodzenia zęba opracowywanego.

Korona przykręcana na implancie – zalety i wady

Korony zębowe przykręcane na implancie:

  • są łatwe do zdjęcia bez ich niszczenia;
  • gwarantują możliwość kontroli implantu i tkanek;
  • są łatwiejsze w naprawie lub wymianie.

Niestety w ich przypadku zawsze istnieje możliwość poluzowania połączenia między implantem a koroną, a poza tym przeważnie bywa to rozwiązanie droższe. Wszystko dlatego, że wymagane są osobne wizyty na przygotowanie kości wyrostka zębodołowego, montaż implantu w dziąśle i wygojenie go. Dodatkowo zajmuje to sporo czasu, bo niekiedy czas oczekiwania na trwałe połączenie się implantu z tkankami własnymi pacjenta wynosi kilka miesięcy. Dopiero wtedy można zdecydować się na założenie korony naddziąsłowej.

Dla porównania, korony cementowe:

  • mogą zapewniać lepszą estetykę, ponieważ nie mają otworu dostępowego dla śruby na powierzchni korony;
  • dają możliwość korekty niektórych problemów z kątem ustawienia implantu za pomocą odpowiednio zaprojektowanego łącznika;
  • to prostszy sposób wykonania w niektórych sytuacjach klinicznych.

Z reguły są tańsze, można je wykonać od razu po przeanalizowaniu warunków zgryzowych pacjenta, są mniej inwazyjne. Ostateczny wybór powinien zostać podjęty po konsultacji z doświadczonym lekarzem stomatologiem.

Korona przykręcana na implancie krok po kroku

Montaż korony przykręcanej na implancie można przedstawić krok po kroku w następujący sposób:

  1. Implantacja – w kości, po zastosowaniu znieczulenia miejscowego, zostaje umieszczony implant, który zastępuje naturalny korzeń zęba. Jeśli to konieczne, wcześniej należy usunąć go w całości bądź jego resztki. Na tym etapie wizyta się kończy. Następuje okres gojenia i osteointegracji, co może trwać nawet kilka miesięcy.
  2. Odsłonięcie implantu – po wygojeniu lekarz uzyskuje dostęp do implantu. W zależności od sytuacji zakłada się element gojący, aby ukształtować dziąsło. Następnie dobiera się odpowiedni komponent do konkretnego systemu implantu.
  3. Ponowna diagnostyka – pobiera się cyfrowy skan albo tradycyjny wycisk, na podstawie których, protetyk stomatologiczny będzie wykonywał już docelową koronę.
  4. Wykonanie korony – w laboratorium protetycznym wykonuje się koronę, np. z cyrkonu lub ceramiki. W takiej koronie zawsze znajduje się kanał dostępowy dla śruby.
  5. Próba korony w jamie ustnej – stomatolog sprawdza dopasowanie korony, kontakty z sąsiednimi zębami, estetykę i zgryz.
  6. Przykręcenie korony – jeśli we wstępnych próbach wszystko wyszło w porządku, koronę umieszcza się wówczas na implancie lub specjalnym łączniku, po czym dokręca kluczem dynamometrycznym do momentu zalecanego przez producenta systemu implantologicznego.
  7. Zamknięcie otworu śruby – otwór dostępowy zostaje zamknięty, najczęściej materiałem kompozytowym;
  8. Kontrola zgryzu.

Pacjent musi zostać poinformowany, jak ważna jest prawidłowa higiena jamy ustnej po założeniu jakiegokolwiek uzupełnienia protetycznego.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Spiechowicz E., Protetyka stomatologiczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2013.
  2. Materac A., Niesłony A., Porównanie metody klejenia oraz przykręcania korony zęba do łącznika implantu stomatologicznego przy pomocy analizy MES, Aktualne Problemy Biomechaniki, 11/2016.
  3. Kochanek-Leśniewska A., Oksiński J., Zasady projektowania oraz metody wykonywania na bazie tytanowej indywidualnych koron cyrkonowych przykręcanych do implantów, Protet Stomatol, 2022; 72(3): 241-249.
Szukaj
Kategorie
Sklep Fizjoterapeuty

Aktualności

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *