Język włochaty

Spis treści

Język włochaty to charakterystyczne schorzenie polegające na tworzeniu się dużej masy nalotu na powierzchni języka. Może on mieć zabarwienie białe lub czarne, wówczas mówi się odpowiednio o języku włochatym białym lub języku włochatym czarnym. Przyczyn takiego zjawiska może być kilka, dlatego ważna jest diagnostyka różnicowa.

Język włochaty

Język włochaty – przyczyny

Językiem włochatym nazywamy reakcję o typie hipertrofii (przerostu), która wiąże się ze zwiększonym odkładaniem keratyny bądź z zaburzeniem procesu oddzielania się zrogowaciałej warstwy. Na tego typu zmiany szczególnie narażeni są pacjenci pomijający codzienną higienę języka (wiele osób szczotkuje wyłącznie zęby, unikając jednoczesnego szczotkowania języka, na powierzchni którego znajduje się niemal 1/3 wszystkich bakterii w jamie ustnej). Stan ten często występuje też:

  • w trakcie terapii przeciwnowotworowej;
  • w konsekwencji infekcji wywołanej przez Candida albicans (grzybica jamy ustnej);
  • w okresie napromieniowania;
  • przy złej higienie jamy ustnej;
  • podczas zmian pH jamy ustnej;
  • u palaczy tytoniu;
  • w czasie kuracji antybiotykowej i płukania jamy ustnej środkami utleniającymi.

Przyjmuje się, że omawiany problem to hiperkeratoza brodawek nitkowatych zlokalizowanych na 2/3 przedniej części języka. To właśnie tu lokują się więc główne objawy. Język włochaty diagnozuje się przeważnie u mężczyzn, szczególnie powyżej 30. roku życia. Jednak występuje on również u kobiet. Częstość pojawiania się tej zmiany wzrasta wraz z wiekiem i spożywaniem miękkich pokarmów.

Jak wygląda język włochaty?

Język włochaty występuje z pojawianiem się nieprawidłowo wydłużonych brodawek nitkowatych, co sprawia wrażenie języka pokrytego włoskami lub meszkiem. Może przybierać białą, żółtą, zieloną, brązową lub czarną barwę, choć najczęściej jest ona biała bądź czarna. Zabarwienie zmiany zależy głównie od działania czynników wewnętrznych (drobnoustroje chromogenne wytwarzające barwnik) i czynników zewnętrznych (przebarwienia związane z pokarmem, płynami, paleniem papierosów).

Charakterystyczne zmiany tworzą się w linii środkowej języka w okolicy otworu ślepego i szerzą na boki oraz do przodu. Objęte procesem brodawki nitkowate zmieniają kolor, stopniowo wydłużają się i mogą osiągnąć długość kilku milimetrów. Sam fakt posiadania języka włochatego często nie wiąże się z występowaniem subiektywnych objawów. Niektórzy pacjenci mogą doświadczać:

Tak naprawdę objawy języka włochatego wiążą się jednak z przyczyną problemu, a nie z samym faktem powiększenia i wydłużenia brodawek języka.

Język włochaty – leczenie

Podstawą leczenia tego typu zmian na powierzchni języka jest systematyczne, codzienne szczotkowanie języka z użyciem past ścieralnych wraz z eliminacją czynników predysponujących. Często niezbędne jest rzucenie palenia papierosów, modyfikacja diety czy zmiana szczoteczki do zębów, która wcześniej powodowała podrażnienia. W przypadkach opornych, niereagujących na leczenie domowe, należy wziąć pod uwagę również stany sprzyjające, takie jak suchość jamy ustnej i cukrzyca. Celem ich rozpoznania należy udać się do lekarza rodzinnego, który zleci szczegółowe badania krwi i na tej podstawie zaleci terapię bądź przekieruje pacjenta do lekarza specjalisty. Jeśli istnieje podejrzenie, że czarny włochaty język rozwinął się na podłożu grzybicy, warto wykonać badanie mykologiczne.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Górska R., Choroby błony śluzowej jamy ustnej, Wydawnictwo Urban & Partner, Wrocław 2023.
  2. Zalewska P., Radwan-Oczko M., Zmiany fizjologiczne i patologiczne na języku – rola czynników endo- i egzogennych. Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu, 4/2021.
  3. Papierz U., Żegota A., Dudko A., Kłosek S., Język czarny włochaty – współczesne spojrzenie, Stomatologia po Dyplomie, 3/2018.
Szukaj
Kategorie
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty

Aktualności

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *