Wał dziąsłowy

Spis treści

Wał dziąsłowy (łac. alveolar ridge) to anatomiczna struktura występująca w obrębie jamy ustnej człowieka, zlokalizowana dokładnie na podniebieniu twardym. Stanowi bardzo ważne miejsce w logopedii i fonetyce, ponieważ odpowiada za prawidłową i wyraźną artykulację licznych głosek.

Wał dziąsłowy (łac. alveolar ridge)

 

Wał dziąsłowy – anatomia

Wał dziąsłowy jest zgrubiałą częścią błony śluzowej pokrywającej wyrostki zębodołowe szczęki i żuchwy u noworodków i niemowląt, zanim jeszcze dojdzie do wyrznięcia się zębów mlecznych. W budowie anatomicznej wałów dziąsłowych wyróżnić można następujące elementy:

  • podłoże kostne – składające się z wyrostków zębodołowych szczęki (w przypadku górnego łuku zębowego) i żuchwy (w przypadku dolnego łuku zębowego);
  • błonę śluzową – pokrywa wał dziąsłowy, zbudowana jest z nabłonka wielowarstwowego płaskiego (częściowo rogowaciejącego) oraz z blaszki właściwej (tkanka łączna włóknista bogata w naczynia krwionośne);
  • warstwę podśluzową – może być bardzo słabo zaznaczona lub nawet nieobecna. Jeśli występuje, odpowiada za wiązanie błony śluzowej z podłożem kostnym.

Ciekawostką jest, że w obrębie podłoża kostnego wałów dziąsłowych znajdują się zawiązki zębów mlecznych. Wały dziąsłowe wyróżniają się dość charakterystycznym, półkolistym kształtem, a ich powierzchnia jest gładka lub jedynie delikatnie pofałdowana. Mają zabarwienie różowe i sprężystą konsystencję.

Topograficznie wyróżnia się wał dziąsłowy szczękowy, dotyczący górnego łuku zębowego oraz wał dziąsłowy żuchwowy, czyli dolny. Górny jest w swojej budowie szerszy i wysuwa się mocniej, zachodząc nieco na wał żuchwy. Z kolei ten dolny jest węższy i bardziej ruchomy od górnego.

Wał dziąsłowy – funkcje

Wał dziąsłowy umożliwia sprawną funkcję ssania. Pod względem rozwojowym jest ona zdecydowanie najważniejsza. Omawiana struktura odpowiada za tworzenie uszczelnienia między jamą ustną a brodawką sutkową lub smoczkiem, przez co pokarm nie wypływa z jamy ustnej dziecka na zewnątrz, tylko może zostać połknięty. Współpracuje ściśle w tym z językiem i podniebieniem. To właśnie jemu zawdzięcza się wytwarzanie podciśnienia w jamie ustnej umożliwiającego pobór pokarmu.

Dodatkowo wały dziąsłowe chronią zawiązki zębów mlecznych i amortyzują urazy mechaniczne, np. podczas gryzienia przedmiotów, które mogłyby je uszkadzać. Ich budowa zmienia się wraz z dalszym rozwojem niemowlęcia, adaptując się do przyszłego wyrzynania zębów mlecznych.

Na koniec warto wspomnieć, że wały dziąsłowe wyznaczają kształt przyszłych łuków zębowych, a ich segmenty odpowiadają rozmieszczeniu przyszłych zębów. To jedynie struktury przejściowe, tymczasowe, które wraz z dalszym rozwojem przekształcają się w dziąsła właściwe. Ma to miejsce podczas ząbkowania.

Uszkodzenia wałów dziąsłowych

Do uszkodzenia wałów dziąsłowych może dojść podczas urazów mechanicznych (np. przy gryzieniu bardzo twardych przedmiotów lub przy upadku), ciągłego tarcia i sumowania się związanych z tym mikrouszkodzeń (np. przy ciągłym ssaniu smoczka) oraz w związku z nieostrożną higieną wałów dziąsłowych przez rodziców (zbyt mocne ich pocieranie). Konsekwencjami mogą być: nadżerki, erozje, owrzodzenia, wylewy podśluzówkowe. Niepokój u rodziców powinny wzbudzić wszelkie zmiany wyglądu wałów dziąsłowych, co każdorazowo warto skonsultować z lekarzem pediatrą.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, repetytorium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
  2. Panasiuk J., Grabias S., Woźniak T., Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Podręcznik akademicki, Wydawnictwo UMCS, 2022.
Szukaj
Kategorie
Sklep Fizjoterapeuty

Aktualności

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *