Guzek na dziąśle

Spis treści

Guzek na dziąśle to dość niespecyficzny objaw, który może wskazywać na kilka możliwych przyczyn. Niepokojącym zjawiskiem jest bolesność takiego guzka lub wyciek z niego wydzieliny, co zawsze powinno skłonić pacjenta do pilnej konsultacji stomatologicznej. W innym przypadku, zwłaszcza jeśli guzek zmniejsza się w ciągu kolejnych dni, można pozostawić go do obserwacji.

Nadziąślak

Nadziąślaki to guzopodobne zmiany rozrostowe o nienowotworowym charakterze, które często występują w obrębie tkanek miękkich jamy ustnej. Dokładne przyczyny ich występowania nie są znane. Uważa się, że nakłada się tu kilka różnych czynników. Powstają w wyniku hiperplastycznego rozrostu tkanki łącznej dziąsła, ozębnej lub okostnej. Przeważnie wykrywa się je u kobiet w obrębie szczęki, w 3. i 4. dekadzie życia. Mogą mieć charakter nawrotowy, ulegać transformacji nowotworowej, imitować inne zmiany patologiczne. Czynniki ogólne, które sprzyjają powstawaniu zmian o charakterze rozrostowym w obrębie jamy ustnej, to przede wszystkim:

  • zaburzenia hormonalne;
  • używki (np. palenie papierosów);
  • zaburzenia immunologiczne;
  • zaburzenia układu krwiotwórczego;
  • ciąża;
  • przyjmowanie niektórych leków, np. antykoncepcji hormonalnej;
  • nieodpowiednia dieta i związane z nią niedobory żywieniowe.

Klinicznie nadziąślaki objawiają się jako bezbolesne zmiany, które mogą być osadzone na szerokiej podstawie lub mieć uszypułowaną formę. Ich powierzchnia bywa gładka bądź owrzodziała, a rozmiary wahają się od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Barwa tych guzów może przyjmować odcień od jasnoróżowego do czerwonego. Leczenie nadziąślaków niezależnie od ich typu polega na likwidacji czynnika przyczynowego oraz chirurgicznym usunięciu zmiany wraz z marginesem tkanek zdrowych.

Guz ciążowy

Pewną formą nadziąślaka może być tzw. guz ciążowy, znany również jako ziarniniak ropotwórczy. Pojawia się najczęściej między 2. a 5. miesiącem ciąży, przy czym przyczyny jego powstawania również nie zostały do końca wyjaśnione. Wiadomo jednak, że nawisające wypełnienia i kamień nazębny poddziąsłowy to czynniki, które dodatkowo obniżają poziom higieny jamy ustnej i sprzyjają tworzeniu się stanów zapalnych przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej, które następnie mogą zwiększać ryzyko guzów ciążowych w jamie ustnej. Udowodniono, że wahania poziomu hormonów, głównie progesteronu, są czynnikiem inicjującym i modulującym przebieg powstania zmian tego typu.

Guzy ciążowe lokalizują się przeważnie w strefie dziąsła brzeżnego i mają postać guzów egzofitycznych, wyrastających ponad powierzchnię dziąsła. Wzrost guzów ciążowych nie powoduje dolegliwości bólowych. Objawiają się one natomiast skłonnością do samoistnych krwawień, zwłaszcza podczas szczotkowania zębów. Rozwijają się powierzchownie, nie niszcząc podłoża kostnego wyrostka zębodołowego, a także nie naciekając tkanek okolicznych. Leczenie zachowawcze polega na eliminacji bakteryjnej płytki nazębnej (higienizacja zębów, dokładna domowa higiena jamy ustnej), korekcie lub wymianie nieprawidłowych wypełnień, usunięciu kamienia nazębnego oraz stosowaniu płukanek antyseptycznych. Większe zmiany usuwa się chirurgicznie.

Ropnie dziąsła

Ropień dziąsła to miejscowe nagromadzenie ropy wywołane zakażeniem bakteryjnym. W odróżnieniu od ropnia zębowego (który często zaczyna się wewnątrz zęba), ropień dziąsła powstaje przede wszystkim w tkankach dziąsła, najczęściej w kieszeni między dziąsłem a zębem. Bakterie i płytka nazębna powodują stan zapalny, a przy głębokiej kieszeni przyzębnej może dojść do uwięzienia bakterii niemożliwych do usunięcia szczotkowaniem i nitkowaniem zębów, a następnie do powstania ropnia. Najczęściej na samym początku pojawia się bolesny, zaczerwieniony i obrzęknięty fragment dziąsła, który może wyglądać jak mały guzek albo biała lub żółtawa krostka. Przy ucisku może wydobywać się ropa i pojawić się nieprzyjemny smak w ustach. Ząb w tej okolicy może być bolesny przy nagryzaniu lub dotyku, dając pulsujące dolegliwości.

Leczenie ropnia dziąsła opiera się na oczyszczeniu kieszeni dziąsłowej i usunięciu zalegających bakterii wraz z treścią ropną. Nacięcie i drenaż ropnia są kluczowe, jeśli jest w nim nagromadzona ropa. Dodatkowo nierzadko jednocześnie wykonuje się skaling poddziąsłowy, czyli usunięcie kamienia poddziąsłowego, który jest przyczyną nawracania ropni dziąsłowych w przyszłości. Nierzadko leczenie uzupełnia się o antybiotykoterapię.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Sikorska J., Wojda R., Oszwałdowski M., Wojtowicz A., Nawracający nadziąślak włóknisty – opis przypadku, Protet Stomatol, 2025; 75(3): 288-293.
  2. Lewandowski B., Marynowski B., Guzy ciążowe jamy ustnej, Medycyna Ogólna, 16/2010.
  3. Sobieszczańska A., Smyl-Golianek M., Dunin-Wilczyńska I., Ostapczuk K., Puchalska E., Guziec A., Dziedziczna włókniakowatość dziąseł w ujęciu interdyscyplinarnym – przegląd piśmiennictwa. Część 1. Obraz kliniczny, diagnostyka i różnicowanie, Forum Ortod 2016; 12: 175-85.
Szukaj
Kategorie
Sklep Fizjoterapeuty

Aktualności

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *