Ropień okołowierzchołkowy to umiejscowiony na wierzchołku korzenia zęba zbiornik ropy, czego przyczyną jest infekcja, najczęściej bakteryjna. Stanowi poważny problem zdrowotny, ponieważ może prowadzić do silnego bólu, obrzęku, a nawet powikłań ogólnoustrojowych, jeśli nie zostanie leczony. W pierwszej kolejności warto udać się do dentysty (zwykle periodontologa lub endodonty).
Ropień okołowierzchołkowy – przyczyny
Choroby miazgi zęba w większości przypadków rozwijają się na tle przewlekłego procesu próchnicowego, lecz często występują również w zębach z uszkodzeniami niepróchnicowego pochodzenia. Bezpośrednią przyczyną tworzenia się ropni są infekcje bakteryjne, przy czym drogi wnikania tych patogenów mogą być różne: od strony ubytku próchnicowego, przez obnażoną zębinę, bezpośrednio do miazgi po jej urazowym obnażeniu, przez kieszonkę patologiczną lub drogą krwi. W przebiegu ostrego ropnego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych ze względu na stopień nasilenia objawów chorobowych wyróżnia się trzy fazy:
- ropień okołowierzchołkowy;
- ropień podokostnowy;
- ropień podśluzówkowy.
Uważa się, że bakterie występujące najczęściej w infekcjach bakteryjnych wywołujących ropnie należą do rodzajów:
- Fusobacterium;
- Parvimonas;
- Prevotella;
- Porphyromonas;
- Dialister;
- Streptococcus;
- Treponema.
Niestety w około 15-30% przypadków nie udaje się ustalić przyczyny powstania infekcji ropnej. Wówczas mówi się o jej podłożu idiopatycznym.
Zobacz również: Ropień zęba.
Ropień okołowierzchołkowy – objawy
Ropień okołowierzchołkowy jest ropnym procesem zapalnym ograniczonym do okolicy wierzchołka zęba. Nieleczony ropień okołowierzchołkowy często przechodzi w ropień podokostnowy. W takiej sytuacji wysięk ropny tworzy sobie drogę przez kość wyrostka zębodołowego, doprowadzając do odwarstwienia się okostnej. W tej fazie dochodzi do powstania najostrzejszej fazy zapalenia, gdzie objawy są najsilniej wyrażone. W dalszym etapie gdy wciąż nie zostanie podjęte leczenie, powstaje ropień podśluzówkowy, czyli wysięk ropny przebija się przez kość wyrostka zębodołowego i okostną pod błonę śluzową. Niekiedy (w zależności od kierunku szerzenia się procesu zapalnego) może wytworzyć się ropień podskórny. Zależnie od lokalizacji pierwotnego źródła zakażenia ropnie mogą umiejscawiać się w przedsionku jamy ustnej, na podniebieniu lub od strony językowej.
Charakterystyczne objawy pierwszego etapu choroby, czyli omawianego ropnia okołowierzchołkowego, to:
- silny, pulsujący ból zęba;
- ból zęba przy nagryzaniu lub dotykaniu zęba;
- obrzęk dziąsła, a czasem policzka;
- pęcherzyk na dziąśle, z którego może wypływać ropa;
- nieprzyjemny smak w ustach;
- czasami gorączka i złe samopoczucie.
Jeśli ropa odpływa przez przetokę, ból może się zmniejszyć, ale zakażenie nadal może być obecne. Dlatego pomimo łagodzenia się objawów nie należy ignorować problemu.
Diagnostyka ropnia okołowierzchołkowego
Po wywiadzie zdrowotnym lekarz ocenia kondycję jamy ustnej i miejsce bólu. Sprawdza wielkość ropnia i intensywność objawów. Następnie wykonuje punktowe RTG zęba, co pomaga ocenić korzeń i tkanki wokół jego wierzchołka. Niestety ropnie w większości przypadków nie są widoczne gołym okiem, a w każdym przypadku nie sposób zobaczyć ich wzrokowo w całości, ponieważ źródło znajduje się pod zębem. Badania obrazowe są więc nieocenione.
Zobacz również: Co wyciąga ropę z zęba?
Ropień okołowierzchołkowy – leczenie
Leczenie ropnia okołowierzchołkowego obejmuje leczenie kanałowe (zwłaszcza w sytuacjach, gdy zakażona jest miazga, ale ząb wciąż można uratować) wówczas stomatolog usuwa zakażoną lub obumarłą miazgę, oczyszcza i dezynfekuje kanały, a następnie je wypełnia i odbudowuje, jak również nacięcie i drenaż ropnia, choć sama ta czynność często nie usuwa przyczyny, lecz objaw. Ekstrakcję zęba rozważa się wówczas, gdy ząb jest zbyt zniszczony, aby można go było skutecznie odbudować, a także wtedy, gdy nie można go uratować innymi metodami.
Polecane produkty:
|
Olej z czarnuszki bioalgi
W 100% naturalny produkt o wysokiej koncentracji składników odżywczych. Jest źródłem m.in. niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, mikroelementów, witamin. Wykazuje działanie antygrzybiczne, przeciwwirusowe, antyalergiczne, przeciwzapalne, ... Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Burczyńska A., Strużycka I., Dziewit Ł., Wróblewska M., Ropień tkanek okołowierzchołkowych – etiologia, patogeneza i epidemiologia, Przegląd Epidemiologiczny, 71/2017.
- Lipińska A., Ocena porównawcza skuteczności leczenia zachowawczego zębów z zapaleniem tkanek okołowierzchołkowych na podstawie analizy materiału klinicznego, Kraków 2005.
