Operacyjne usunięcie zęba zatrzymanego

Spis treści

Operacyjne usunięcie zęba zatrzymanego to rutynowa procedura wykonywana przez lekarza chirurga stomatologicznego. Polega na ekstrakcji całego zęba, również jego fragmentów znajdujących się w kości oraz korzeni zębowych, które nie wyrżnęły się w całości i prawidłowo. Pozwala to na zachowanie zdrowia, właściwej kondycji i prawidłowej pozycji pozostałych zębów w jamie ustnej. Zabieg przebiega w znieczuleniu, jest więc dla pacjenta całkowicie bezbolesny.

Operacyjne usunięcie zęba zatrzymanego

Zęby zatrzymane – czym są?

Ząb zatrzymany to ząb z całkowicie uformowanym wierzchołkiem korzenia, który po okresie fizjologicznego wyrzynania się pozostaje w kości, zamiast ukazać się ponad powierzchnią dziąsła. Może być otoczony tkanką kostną całkowicie lub tylko częściowo. W drugim przypadku część korony zęba widać nad dziąsłem, lecz nie jest ona ukazana w całości. Uważa się, że najczęściej zatrzymaniu ulegają zęby trzonowe górne i dolne, kły, zęby przedtrzonowe dolne oraz górne przyśrodkowe siekacze.

Dokładne przyczyny problemu wciąż nie zostały w pełni poznane. Uważa się, że ryzyko zatrzymania zęba zwiększają następujące czynniki:

Jak można więc zaobserwować, na czynniki te nie mamy wpływu, są niezależne od człowieka, często uwarunkowane genetycznie lub rozwojowo. W ostatnich latach wykazano, że niedobory pokarmowe (zwłaszcza w kontekście witamin) mogą zwiększać ryzyko zatrzymania zębów i jest to jedyny czynnik, na który rzeczywiście możemy wpływać.

Operacyjne usunięcie zęba zatrzymanego – wskazania

Obecność zęba zatrzymanego negatywnie rzutuje na inne zęby w łuku zębowym. Znacząco zwiększa ryzyko wad zgryzu, zwłaszcza stłoczeń zębów i rotacji zębów. Nie mają one właściwej ilości miejsca do własnego rozwoju i zaczynają się krzywić, co wymaga w późniejszym czasie leczenia ortodontycznego. Dodatkowo ząb zatrzymany, jeśli jest zatrzymany częściowo, utrudnia codzienną higienę jamy ustnej. Sprawia, że w jego okolicach lub poddziąsłowo gromadzą się resztki pokarmowe, inicjujące miejscowe stany zapalne i prowadzące do próchnicy czy zapalenia miazgi zęba.

Wskazaniem do ekstrakcji zęba zatrzymanego jest przede wszystkim ból i zaczerwienienie tej okolicy, ale także brak miejsca w łuku zębowym do wyrzynania się innych zębów, co ocenia lekarz stomatolog na wizycie. Zdecydowanie najczęściej usuwa się zatrzymane zęby mądrości. W wielu placówkach jest to wręcz rutynowe postępowanie. Pozostałe wskazania to:

  • problem z szerokim otwieraniem jamy ustnej w związku z zębem zatrzymanym;
  • próchnica i stan zapalny zęba zatrzymanego lub zęba sąsiedniego;
  • torbiele wokół zęba zatrzymanego;
  • resorpcja korzenia zęba sąsiedniego do zęba zatrzymanego;
  • problemy ortodontyczne.

Zęby zatrzymane są też w pierwszej kolejności usuwane przy eliminacji zębów przed leczeniem ortodontycznym.

Operacyjne usunięcie zęba zatrzymanego – na czym polega?

Przed usunięciem zęba zatrzymanego należy przeprowadzić odpowiednią diagnostykę. W tym celu wykonuje się klasyczne RTG wewnątrzustne lub zdjęcie pantomograficzne. Na podstawie diagnostyki obrazowej ocenia się dokładne położenie zęba, kształt korzeni zębowych oraz bliskość nerwów i zatok. Lekarz dzięki temu może zaplanować leczenie w taki sposób, by było jak najskuteczniejsze, bezbolesne i szybkie.

Operacyjne usunięcie zęba zatrzymanego rozpoczyna się od znieczulenia miejscowego. Gdy znieczulenie zacznie działać, lekarz nacina dziąsło, odsłaniając części zęba znajdujące się głębiej, a następnie usuwa ząb. Jeśli jest to duży ząb, np. trzonowy, może podzielić go na fragmenty i usunąć każdy fragment osobno. Niekiedy potrzebne jest usunięcie niewielkiego fragmentu kości, by odsłonić najgłębsze elementy zęba zatrzymanego. Po usunięciu całości lekarz oczyszcza ranę, zakłada opatrunek i zszywa ją. Cała procedura trwa od 20 do 60 minut.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Dudek D., Helewski K., Żaba M., Sołtykiewicz K., Matusek M., Wojnicz R., Chirurgiczne usuwanie zatrzymanych zębów trzonowych trzecich oraz analiza histopatologiczna okołozębowych zmian zapalnych, Toruń, 1/2018.
  2. Praska-Sołdon M., Bruzda-Zwiech A., Obustronne zatrzymanie stałych drugich zębów przedtrzonowych jako powikłanie po przedwczesnych ekstrakcjach mlecznych zębów trzonowych – opis przypadku, Nowa Stomatol 2024;29(3):65-70.
Szukaj
Kategorie
Sklep Fizjoterapeuty

Aktualności

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *